است : « اختلافات اهل تاريخ در كم‌وبيش و زيادت و نقصان مدت ملوك عجم و زمان مملكت ايشان بسيار است و نسخهء معتمد عليه مطالعه نيفتاده كه صواب و خطاى آن توان دانست عجالة للوقت از آنچه در تأليف محمد جرير طبرى و جمعى كه ابن جوزى كرده و تاريخ سليمان شاهى و مختصر نظام التواريخ يافت ، ثبت كرد و العهدة عليهم » . « 1 » البته با توجه به اينكه مطالب تاريخى اين كتاب ، زياد موردنظر ما نيست و بيشتر جنبه لغوى و ادبى آن اهميت دارد و همين امر باعث شده است كه سالها در كنار گلستان سعدى و ديگر كتب ادبى در مكتبها تدريس شود ، اين اختلاف‌نظرها از اهميت ادبى اثر نمىكاهد و نكته ضعفى هم به‌شمار نمىآيد . به هنگام استنساخ سعى كرده‌ام ، تمام مواردى را كه ازنظر رسم الخطى براى نسخه اساس امتيازى به‌حساب مىآمده ، در متن بياورم ، در غير اين صورت جهت مطابقت دادن متن با موازين جديد نگارشى تغييرات زير در ضبط كلمات داده شده است : - حروف ويژهء پارسى : « پ و چ » كه در متن نسخه گاهى با يك نقطه نوشته شده است ، به‌صورت صحيح ضبط گرديد ، مانند غنجه - غنچه / ديباجه - ديباچه / جيست - چيست / بيرايه - پيرايه / بيكر - پيكر / بيام - پيام / و . . . - حرف « گ » پارسى كه در متن بدون سركش نوشته شده است به‌صورت صحيح ضبط گرديد مانند : بنكاشت - بنگاشت / تماشاكاه - تماشاگاه / كلستان - گلستان / نكار - نگار / و . . . - حرف ربط « كه » كه با برخى از ضماير متصل و منفصل در متن به صورت مخفف و پيوسته و بدون « الف » نوشته شده بود ، به صورت صحيح نوشته شد ، مانند : كين - كاين و . . . - پيشوند برخى افعال كه در متن به صورت جدا نوشته شده بود اصلاح گرديد مانند : به بيند - ببيند / و . . . - حرف اضافه « به » كه به اسم و ضمير بعد متصل نوشته شده بود به‌صورت جدا نوشته

--> ( 1 ) - ر ك : تاريخ المعجم ، متن و تصحيح حاضر ، ص 146 .